Cahit Sıtkı Tarancı, Cumhuriyet dönemi Türk şiirinin en duygusal ve akıcı seslerinden biridir. 1910-1956 yılları arasında yaşamış, özellikle 1930’lar ve 1940’larda yazdığı şiirlerle tanınmıştır. Hece ölçüsünü ustalıkla kullanan, “sanat için sanat” anlayışına bağlı kalan Tarancı, ölüm, zamanın geçişi, yalnızlık ve hayatın geçiciliği gibi temaları sade ama derin bir dille işlemiştir. En etkili dönemi 1940’lı yıllardır; bu yıllarda yazdığı “Otuz Beş Yaş” gibi şiirlerle geniş kitlelere ulaşmış ve Cumhuriyet şiirinin klasiklerinden biri olmuştur.